Afgelopen week heb ik toch zulke leuke foto's gekregen van Fester zijn zusje Flavie. Ik wil bij deze dan ook Martine en Georges bedanken voor het toezenden van de foto's.  Wat een heerlijke hond is Flavie zeg. Je ziet gelijk dat ze veel van Fester weg heeft en aan haar manier van kijken kan ik ook heel goed zien dat ze net zo'n grote deugniet is als onze Fester. De oogopslag is als 2 druppels water en als ik naar de foto's van Flavie kijk wordt ik heel vrolijk. Eigenlijk zouden de honden elkaar nog eens een keer in real life moeten ontmoeten he. Wat zouden ze dan een plezier hebben die grote knuffels van ons, dat weet ik zeker. Jullie zijn natuurlijk ondertussen al flink nieuwsgierig geworden naar Flavie dus hier komt ze dan hoor. Het beeldschone zusje Flavie.

Na flink op mijn donder te hebben gekregen van een aantal mensen (met name Renata!!!!!!) hier weer eens een bericht over onze Fester. Ik weet dat het weer lang heeft geduurd maar de werkelijkheid is dat we alle nieuwe dingen al een keer gezien en gedaan hebben en er dus niet zo heel veel nieuws meer te melden is. Ik kan hier wel elke week vertellen wat een fantastische hond Fester is (en dat is hij zeker) maar dat weten jullie ondertussen allemaal wel. Nog steeds kan ik niet echt boos worden op ons manneke en ik geloof eigenlijk ook niet dat hij ooit echt op zijn donder heeft gehad. Kan het me in ieder geval niet echt herinneren. Wel heb ik afgelopen zaterdag verschrikkelijk gelachen met hem. Het geval was dat onze buren die dag visite kregen. Niks bijzonders natuurlijk, want dat hebben we allemaal wel eens, alleen had de visite van onze buren een Rottweiler-pup bij zich van bijna 4 maanden. Je moet weten dat Fester in onze straat de enige hond is en dus ook wel een beetje het alleenrecht heeft zeg maar qua teratorium. Onmiddellijk rook hij het toen het pupje (nota bene voor op straat terwijl Fester achter in de tuin lag) uit de auto stapte. Zijn neus ging omhoog in de lucht en hij kon het niet laten om toch maar eens te blaffen. Afijn het pupje bij de buren naar binnen en dat kleine ding was zelfs zo brutaal om eens lekker te gaan blaffen. Dat kon onze prins niet op zich laten zitten dus die ging een partij-tje mee blaffen tuurlijk.  2 minuten later verschijnt het hoofd van de buurman over de schutting met het pupje in zijn armen. "kijk eens Fester wat wij hier hebben om mee te spelen". Nou, dat was niet tegen dovemansoren gezegd want het is dat Fester niet over een schutting kan springen van 1.80m want anders had hij dat zeker gedaan. Wij dus naar de buren met onze Fes en daar heeft hij heerlijk gespeeld met de pup. Wat is hij dan toch erg voorzichtig zeg met zo'n klein pupje. Afijn, na een half uur zijn we weer terug naar huis gegaan, zeer tegen de zin van Fester in. Hij heeft even 10 minuten liggen slapen want hij was er toch wel moe van maar daarna ging die gek achter in de tuin een partij zitten piepen zeg. Hij leek het pupje wel van 4 maanden. Hij moest en zou terug naar de buren. Geen houden was er meer aan tot het buurmeisje aanbood om Fester maar even te komen halen zodat hij nog even kon spelen daar. Zo gezegd, zo gedaan en is onze knul (helemaal in zijn eentje) uit spelen geweest. Na weer een half uur hebben we hem maar opgehaald want je voelt je toch wel enigzins bezwaard he als jouw hond de buren boven jou verkiest.  Dat dat het geval was bleek wel toen de poort even open stond omdat onze zoon met de brommer eruit moest. Onze knul ging aan de kuier. Iets wat hij normaal echt nooit doet maar nu dus wel. Ik er achteraan dus en in eerste instantie stond hij nog voorzichtig hier in de brandgang van zal ik wel of zal ik niet........... Nou hij deed het wel, ondanks dat ik hem riep. Hij luisterde voor geen meter en liep linea recta naar de voordeur van de buren en stond daar (heel aandoenlijk) met zijn snuit tegen de voordeur gedrukt te janken, janken en nog eens te janken. Echt erg werd het pas toen ik hem riep en hij dus echt niet wilde komen. Normaal loop ik nooit achter Fester aan en moet hij maar naar mij komen maar hij was werkelijk niet bij de voordeur van de buren weg te slaan en tsja.........wat doe je dan, dan ga je er maar naar toe he. Helemaal fout dus want ons knulletje nam de benen. Hij was echt niet van plan om terug naar huis te komen. Als een opstandige puber stond hij me uit te dagen en weigerde om te komen. Iedere keer als ik dichterbij kwam ging hij weer verder weg maar Fester had de pech dat onze straat een doodlopende straat is en hij uiteindelijk niet verder meer kon. Je snapt dat ik toen ik hem eenmaal te pakken had hem dus voor het eerst in zijn leven, luid mopperend op hem, bij zijn nekvel terug naar huis heb gesleurd. Tot zover de ondeugendheden van ons prinsje en nu nog een paar leuke foto's die gemaakt zijn tijdens de wandelingen.

Hier aan de wandel met Ome Chris en Odessa (je weet wel, dat lekker ruikende Bovierpupje van ondertussen net 1 jaar oud)

 Toch weer wel moe hoor van de wandelingen

En hier mijn favoriete foto.......

Allereerst mijn excuses. Schandalig lang heeft het geduurd dat ik Fester's weblog heb bijgewerkt. Allerlei smoezen zou ik kunnen verzinnen maar het kwam er gewoonweg niet van. Nou is wintertijd ook niet de leukste tijd om lekker foto's te maken en ook niet altijd even aantrekkelijk om erop uit te trekken dus dat zal er wel debet aan zijn dat er ondertussen al bijna 3 maanden verstreken is. Nog altijd is onze Fester een engeltje met ondeugende streken. Boos kan je eigenlijk niet op hem worden want hij brengt het altijd wel heel erg leuk zeg maar. Zijn koppie een beetje scheef, kont omhoog en je weet al hoe laat het is. Nou was het vandaag een uitzonderlijk mooie dag en dat in februari. Bijna windstil, 7 graden maar met een strak blauwe lucht en een heerlijk zonnetje zodat het veel warmer aan voelde. Het plan om naar zee te rijden was dan ook al gauw geopperd dus wij op weg naar Burgh-Haamstede. Ongeveer een uurtje rijden vanaf ons huis maar dat mocht de pret niet drukken. Spijt hebben we er absoluut niet van gehad want het was heerlijk aan zee. Zowel wij als Fester hebben enorm genoten. Wat was onze knul dol zeg toen hij het strand zag. Met het zonnentje op zijn bol had hij ook echt de lente in zijn kop hoor. Onderstaande foto's zeggen genoeg lijkt me. Eerst netjes poseren voor de foto en dan gaat de beer los hoor hahahaha.

Na lekker wat uitgeraast te hebben zijn we nog lekker wat gaan lopen en hebben we de volgende mooie foto's kunnen maken.

Echt een heerlijk dagje uit en wat een mooie foto's zitten hier tussen he van Fester.

Vorige week heerlijk met Fester bij de Galderse Meren gaan wandelen. De Galderse Meren is in het winterseizoen een graag bezochte plek voor hondenbezitters. Van eind september tot eind april mogen de honden daar heerlijk loslopen en geloof maar dat de hondjes genieten daar. Wat een genot om al die loslopende honden met elkaar te zien spelen. Fester vindt het 1 groot feest en geniet altijd met volle teugen. Gelukkig is ons hondje nog zeer sociaal naar andere honden toe en heeft hij totaal nog geen machogedrag. Erg blij zijn we daar mee want onze vorige bullmastiff Igor had dat duidelijk wel en die konden we daardoor ook niet altijd overal los laten lopen. Fester heeft dat probleem gelukkig niet en vindt iedere hond die hij tegen komt erg leuk en heeft echt plezier in zijn leventje. Het enige wat hij nog steeds niet snapt is dat andere honden zonder pardon het water in springen om bijvoorbeeld een balletje te gaan halen. Heel beteutert staat hij er dan bij op zo'n meter afstand van de vloedlijn. Geen haar op zijn hoofd die er ook maar aan denkt om 1 teen nat te maken laat staan om een balletje te gaan halen uit het water. No Way zie je hem denken met zijn rimpeltjes in zijn koppie. Wat ik persoonlijk erg jammer vind is dat ik die spelende honden maar niet op de gevoelige plaat vast gelegd krijg. Geen seconde staan ze stil en ik en mijn fototoestel kunnen dat gewoonweg niet volgen. Geen foto's dus van spelende honden maar wel een paar erg mooie foto's van Fester bij de Galderse Meren.

Wat ook een klein feestje was was dat tante Renata en ome Chris met hun o zo lekker ruikende bouvierpupje Odessa weer eens gezellig langs kwamen. Odessa is ondertussen al 6 maanden en een flinke meid aan het worden die echt niet onder doet voor onze knul. Wat hebben die twee heerlijk gespeeld met elkaar zeg waarbij Fester regelmatig op zijn rug lag met Odessa bovenop hem :-) Hij is zo voorzichtig met der en zal haar echt niet met opzet pijn doen maar feit is wel dat als Odessa boven op hem ligt en Fester zijn kont omhoog gooit Odessa zo ongeveer door de lucht vliegt. Andere kant is dat Odessa echt een kleine bitch is die constant in Festers lip hangt (welliswaar zeer liefdevol hoor) en daarbij ook heerlijke genotsgromgeluidjes uitstoot dat medelijden hier niet helemaal op zijn plaats zou zijn. Aan elkaar gewaagd dus zou ik zeggen en het ging dan ook voortreffelijk leuk tussen die twee. Nou moet ook gezegd worden dat tante Renata toch wel één van Festers favoriete tantes is waar hij echt gek op is. Odessa is op haar beurt natuurlijk ook erg gek op haar baasje (tante Renata) wat nogal voor wat consteratie zorgde wie het dichts bij haar in de buurt mag zitten op de bank. Zien jullie tante Renata nog?????

 En eindelijk een foto waar tante Renata met Odessa en Fester een beetje redelijk poseren :-)

De afgelopen paar weekenden hebben we zulk mooi najaarsweer gehad dat we regelmatig met Fester er op uit zijn getrokken. Meestal rondom ons huis waar we heerlijk kunnen wandelen. Wij wonen aan de rand van ons dorp dus in een mum van tijd lopen we heerlijk door de weilanden te kuieren met onze knul. iedere dag wordt er wel een lekkere ronde gelopen en in de polder mag Fester eigenlijk altijd los lopen aangezien er geen auto's rijden of ander verkeer komt. Ideaal dus voor ons prinsje die er altijd zo van geniet om lekker te kunnen rennen en springen en niet te vergeten snuffelen. Natuurlijk heb ik niet dagelijks een fototoestel bij me maar in de weekenden neem ik hem toch altijd wel mee wat de volgende leuke plaatjes heeft opgeleverd.

Eerste kennismaking met een zwaan die net zo nieuwsgierig was naar Fester als Fester naar de zwaan

 Rond de put staan hier een daar picknick-tafels en toen het baasje boven op de tafel ging zitten zat Fester er zo bij.

Sinds een paar weken is het mais van het veld gehaald. Gelukkig voor mij want meestal schiet onze deugniet stiekum het maisveld in en zie hem dan nog maar eens te vinden. Met gemak blijft hij 5 minuten weg en luistert op slag voor geen meter meer. Menig keer is hij uit het maisveld gekomen met een maiskolf in zijn bek die hij vervolgens heerlijk op ging zitten peuzelen. Soms kwam hij er zelfs uit met een hele plant die hij met wortel en al uit de grond had getrokken. Maar goed dat de boer ons nooit betrapt heeft hahaha. Afijn nu is het mais eraf en ook dat vind Fester geweldig. Met 4 poten tegelijk in de lucht sprong hij door het veld. Het leek wel een kangaroe hahaha.

 En als we dan thuis komen dan is ons prinsje echt  helemaal kapot en is hij het eerste uur niet meer omhoog te krijgen.

Vandaag vieren we Fester zijn eerste verjaardag. Wat gaat de tijd toch snel zeg. Ik weet nog als de dag van gister dat we Fester voor het eerst gingen bewonderen bij de fokster en zijn eerste dag thuis, nu zo'n 10 maanden geleden. Wat is dat hele kleine pupje van toen toch al uitgegroeid naar een grote lobbes van zo'n 59 kilo nu. En dan is hij er nog niet he. We merken nu al een tijdje dat Fester echt in de breedte begint te groeien. Zijn kop en nek worden aanzienlijk breder en het wordt al een echte bullmastiff. Sterker nog, Fester zijn nek is nu al dikker dan die van onze vorige bullmastiffs. We merken dat aan de halsband die zowel van Max als Igor is geweest en nu dus ook van Fester. Hier nog even een foto (met de bewuste halsband) om te laten zien hoe hard onze knul al gegroeid is ondertussen.

Deze halsband zit nu dus op het middelste gaatje he terwijl die bij Max en Igor altijd op het derde gaatje zat., Kun je nagaan wat een bonk onze knul gaat worden als hij volgroeit is. Ook merk ik dat hij bere sterk is. Mijn handen heb ik er vaak aan vol hoor, zeker als we bij de hondentraining zijn. Fester en ik zijn nu bezig voor EG2 en het gaat best goed. Tenminste, de oefeningen doet hij heel goed alleen is hij zo enthousiast (en sterk) en wil hij zo graag met alle honden spelen dat ik hem dus constant aan het corrigeren ben he. Echt moeite heeft hij met het stil naast me zitten dan en vooral om daar te blijven. Hij weet hel allemaal verdomd goed hoor maar onze knul zit dus echt in zijn pubertijd en is me een partij aan het proberen hoe ver hij kan gaan met een en ander. Afijn, ik dwaal af. Fester is dus jarig vandaag en dat moet uiteraard gevierd worden. Het begon al goed vanochtend want een klant, die kwam voor een behandeling in mijn salon, had een buffelhuid-staaf meegenomen omdat meneer jarig is vandaag. Zo lief van der, dus Wil, bedankt namens Fester nogmaals. Bij jarig zijn horen cadeautjes zo ook voor Fester natuurlijk...... dus verjaardagsmutsje op, toetertje in de bek en wachten op het eerste cadeautje........

Oh wat zal hier in zitten???????

Even poseren met het volgende cadeautje

 Naar dit cadeautje hoefde Fester niet te gissen, dat had hij allang geroken :-)

 Al met al een leuke verjaardag voor ons en Fester en die laatste ligt nu uitgeteld op de bank te slapen.

Hallo, hier Fester.

Wat me nu toch is overkomen joh. Normaal zijn mijn baasjes best toffe peren die allerlei leuke dingen met me gaan doen zoals lekker wandelen in het bos, een terrasje pakken waar ik altijd een koekje krijg en zelfs mag ik wel eens mee als hun ergens friet gaan eten en dan krijg ik lekker stukjes fricandel, maar wat me afgelopen vrijdag is overkomen heeft me bijna een trauma opgeleverd. Ik heb dan ook lang moeten verzinnen of ik het hier wel wilde schrijven maar ik doe dit toch voor al die honden die het absoluut niet fijn vinden om ergens, bijna, toe gedwongen worden. Ik zeg bijna want het is die gekken dus ook niet gelukt he hahahaha. Hadden ze toch opeens het geweldig leuke plan opgepakt om met tante Renata, ome Chris en hun, oh zo lekker ruikende, bouvierpupje Odessa van amper 11 weken oud,  GEZELLIG naar het strand te gaan. Ikke blij natuurlijk want weet ik veel wat een strand is. Gezellig bomen om tegen aan te pissen denk ik nog en zat al helemaal te verzinnen hoe ik die kleine Odessa dat moest gaan leren. Afijn, het begint allemaal best wel leuk hoor. Eerst naar tante Renata om nu toch eens eindelijk kennis te maken met Odessa wat erg leuk was. Is best een stoere meid eigenlijk voor der 11 weken en niet echt geheel onder de indruk van me geloof ik. Ach, dat komt nog wel als ze wat groter is want ik blijf het natuurlijk niet pikken dat die kleine meid me in mijn achterpoten bijt he. Ik heb dan af en toe ook wel eens stiekum op der pootjes gestaan hoor en dan begon ze een beetje te piepen hahaha. Afijn, ik dwaal af geloof ik. Na een tijdje lekker met Odessa gespeeld te hebben gingen we dus eindelijk naar het strand. Damn..........was een uur en een kwartier in de auto zitten niksen eer we der waren maar dat gaf niet want ik zag al die bomen al voor me joh.  Wij dus de auto geparkeerd en dus lekker lopen om naar dat bomendromenland te gaan. Moeten we een heuveltje over (noemen ze duinen) en eenmaal bovenaan krjg ik de schrik van mijn leven. Een hele grote zandbak (die ik wel heel leuk vind) en water, water en nog eens water. Ik kon niet eens naar de overkant kijken zoveel water joh. En toen, op dat moment, voelde ik hem al aankomen ........ Dat gaat dus echt niet gebeuren he!!!!!!!! Gelukkig was er een terras waar we eerst wat gingen drinken en daar werd ik weer wel wat rustiger en vond het wel gezeliig om lekker onder tafel wat te klieren met Odessa. Oh, stom van me dat is haar nog niet heb voorgesteld maar hier is ze dan. Het zo ontzettend lekker ruikende bouvierpupje Odessa :-)

Wel een leuke meid om te zien he die Odessa!!

Hier ikke met mijn baasje

Afijn na het terrasje gingen we die grote zandbak op en dat was wel lachen hoor. Kon ik lekker gek doen en er lagen ook wel heel interesante dingen daaro op dat strand wat ik nog nooit geroken had.

Wat ook heel gaaf was is dat je zo lekker kunt graven daar. Mijn baasje ging op een klein zandbergje zitten en ikke graven joh

Zit mijn baasje opeens een halve meter lager. Ik snap er helemaal niks van.

 En toen kwam waar ik al bang voor was........... MOEST ik mee naar al dat water.

Echt niet dacht ik nog maar ik werd gewoon gedwongen. Afijn, nou ben ik niet echt heel erg bang uitgevallen, dus aan het randje wilde ik nog wel gaan staan, maar echt leuk vond ik het niet hoor want dat water bljift niet stil staan he. Dat gaat als maar op en neer. Net als ik denk ok dit gaat wel komt er opeens weer een hele golf zodat ik met mijn poten bijna in het water sta. Ik spring natuurlijk wel achteruit want echt achterlijk ben ik natuurlijk ook weer niet he. Mij foppen ze niet zo gauw hoor

 Alles. maar dan ook echt alles halen ze uit de kast om mij die grote plas in te krijgen. Doet het vrouwtje opeens haar schoenen uit en loopt ze zo dat water in. Die is niet goed bij denk ik nog maar echt waar ze loopt er zo in. Draait ze zich naar me om en staat daar met een overheerlijk frolicje in het water naar me te roepen. Fester hieeeeeeeeer. Normaal wil ik best wel luisteren hoor maar dit gaat me nu toch echt te ver. Ook honden hebben rechten en mijn recht is dat ik absoluut NIET dat water in ga.

Komt ze uit dat water en ikke blij natuurlijk. Vrouwtje veilig terug en ik er niet in. Lopen ze opeens naar zo'n rij met palen die in dat water staan. Misschien voelt hij zich daar veiliger hoor ik ze nog zeggen. GEK zijn ze, echt waar, hartstikke gek!!

Kijk, nou ben ik de beroerste niet en ik wil ook best een beetje meegaand zijn hoor dus ik loop best wel mee zolang dat water niet in de buurt is dan he

Maar ik weiger, met de nadruk op WEIGER omdat water in te gaan

Dus ga ik er maar bij liggen in de hoop dat het kwartje nou eindelijk eens valt in de bovenkamers van mijn baasjes

Wat denk je, komt mijn vrouwtje me halen met de riem en wordt ik dus gedwongen om dat water in te gaan. Honden-mishandeling noem ik dat dus he. Ik heb ze gedeetlelijk haar zin gegeven en ik ben tot mijn enkels nat geweest maar toen heb ik me een partij schrap gezet joh dat ze het eindelijk opgaf (en daar maken ze natuurljik geen foto's van he). Schandalig gewoon, echt waar.

Daarna werd het weer wel leuk en heb ik nog even lekker met Odessa gespeeld en moest er ook nog een gezins-foto gemaakt worden maar dat water heb ik geen moment uit het oog verloren hoor.

Mochten mijn baasjes dus nog eens zoiets verzinnen en willen ze weer dat ik het water in ga dan ga ik hier dus groot weg zetten NIEUW BAASJE gezocht. Dan weten jullie het al zovast he.

Ps. weet je wat nou eigenlijk nog het aller ergste is in dit geval. Nou.........?? Dat dat kleine ding dus wel dat grote, gevaarlijke water in durfde he en zij is pas 11 weken oud!!!!!!!!

KADETTENKAMP

WILLEMSTAD

HELPEN IN DE TUIN

Gisteren (zaterdag 23 juni 2007) hebben Fester en ik, te zamen met de andere cursisten, examen moeten lopen voor het Elementaire Gehoorzaamheid I diploma. Om 8 uur 's-ochtends al aanwezig zodat onze knul nog even kon spelen met de andere honden voordat het serieuze werk moest beginnen. Om 8.15 uur aanmelden en om 8.30 begon het officiële examen. Iedereen was toch wel wat nerveus (ondanks dat ons leven er niet vanaf hing) want je wilt toch dat diploma halen he. Iedere zaterdag om 9 uur stipt op het veld (en dat 10 weken aan een stuk) in weer en wind om onze hondjes het nodige bij te brengen. Het bleef natuurlijk niet alleen bij die zaterdagen want er werd natuurlijk wel van ons verlangd dat we thuis ook aan de gang gingen. Met alleen de zaterdagen op het veld redt je het natuurlijk niet. Afijn eerst wat inlopen met de honden en toen werd toch echt de examencommissie erbij gehaald en kon het echte werk gaan beginnen. Gestart werd met voor en achterlangs lopen. Dat houdt in dat je opsteld staat in één lijn en dat de honden, met baas natuurlijk, één voor één, binnen 3 meter van de lijn voor- en achter langs de lijn met andere honden moet lopen en dat de hond dan alleen maar oog voor jou heeft. Daarna volgde het staan, betasten en tanden kijken. Toen dat gebeurt was moesten de honden 1 minuut blijven liggen terwijl je zelf op 1,5 meter voor de hond gaat staan. Weet je hoe lang 1 minuut dan duurt????? pffff!!!!!!! Toen dat gebeurt was moest iedereen van het veld af en werd met Nr.1 de rest van het examen gelopen. Wij hadden Nr. 9 dus moesten zo'n 90 minuten wachten eer wij aan de beurt waren om onze kunstjes te laten zien. Afijn, eindelijk was het dan zo ver en was onze Fester al aardig baldadig geworden van het spelen met de andere honden en het lange wachten. De honden voelde heel goed aan dat een en ander anders ging dan anders en ze waren dan ook allemaal behoorlijk druk. Ook honden hebben last van examen stress of zou het zijn dat wij mensen onze zenuwen overbrengen op onze hondjes?? :-)  Ik persoonlijk denk eerder dat laatste. Wij het veld op dus en moesten eerst het volgen laten zien. Baldadig als Fester was vond hij mij niet zo heel erg interessant maar wel een blaadje wat op het veld lag. Ik moest hem dus corrigeren en dat heeft ons wat punten gekost maar hé, je kunt niet overal de beste in zijn he. Na het volgen volgde het blijf, hier en voet. Dit houdt in dat je je hond wegzet en dat hij moet blijven zitten. Jij zelf gaat op afstand staan en de hond mag pas komen wanneer jij hem roept (hier). Het is de bedoeling dat hij recht voor je komt zitten binnen een toegestane afstand. Als dat goed is gegaan is het de bedoeling dat de hond aan de Voet gaat wat inhoudt dat hij vanuit de positie recht voor je om je heen loopt en aan jouw linkerkant naast je knie komt zitten. Toen dat gebeurt was moesten we nog apporteren wat inhouddt dat je een voorwerp weggooit en/of aangeeft, de hond het vasthoudt, jij met hem speelt terwijl de hond het voorwerp vast blijf houden en dan los laat op jouw commando. Toen was eindelijk het examen voorbij en kreeg ik gelijk te horen wat onze punten waren. Wat denk je, voor alle onderdelen hadden we een 10 gescoord behalve voor het volgen, daar kregen we een 7,5 voor (het blaadje he). Er werd gezegd dat ons examen een genot was om te zien en dat Fester en ik een geweldige band hebben. Apetrots natuurlijk het veld af he:-) Later bleek dat, in onze groep, alle cursisten geslaag waren en dat Fester 2e was geworden van onze groep, maar wel 1e van de pups. De Nr.1 is namelijk een volwassen hond van bijna 7 jaar. Na de diploma-uitreiking eerst naar huis en daarna gelijk een speelgoedje voor mijn knul gehaald. Dat had hij echt wel dubbel en dwars verdiend he.

Om te laten zien dat ik echt wel de waarheid vertel hiero zijn diploma en puntenlijst:-)

]

Gister hebben we van Christine (Bullmastiffkennel Van de Brindlehoeve) het droevige nieuws gekregen dat ze Valiant (de papa van Fester) hebben moeten laten inslapen. Valiant werd in één week tijd heel erg ziek en bleek teelbalkanker te hebben en ze hebben de moelijke beslissing moeten nemen om Valiant in te laten slapen. Uit ervaring weet ik wat het inhoudt om je hond, je maatje, je alles, in te moeten laten slapen en dat doet zo verdomd veel pijn. Heel veel sterkte wlllen wij Christine, luc en Neele langs deze weg wensen met het verlies van deze grote, lieve knuffel van een loebes want dat was Valiant zeer zeker. Valiant had op de Brindlehoeve een eigen kamer en je kon er niet komen of hij liep wel ergens los rond het huis. Van tijd tot tijd ging hij wel eens voor een uurtje op stap in de polder maar wist altijd zijn weg terug naar huis weer te vinden. Eén keer was hij zelfs op stap gegaan met zijn drachtige vriendinnetje (die de weg dus niet goed wist) en was meneer alleen terug thuis gekomen en had zijn vriendin ergens in het maisveld achter gelaten. Das nog tot daar aan toe maar zijn vriendinnetje liep op het laatst en kon ieder moment gaan bevallen. De familie in grote paniek natuurlijk toen Valiant alleen terug thuis kwam en een grote zoektocht werd op touw gezet. Na een geruime tijd te hebben gezocht hebben ze de teef gevonden en is het gelukkig allemaal goed afgelopen maar het is iets om nooit meer te vergeten. Zulke herinneringen zullen jullie vast heel veel hebben Christine van jullie lieve lobbes en koester deze herinneringen. Ze zullen jullie helpen om met het verlies van Valiant om te gaan.

Zoals Christine ook vertelde is Fester één van Valiants laatste afstammelingen en moeten we zeer zuinig zijn op onze Fester. Nou Christine, zuinig zijn we zeer zeker op onze knul. Geen dag zouden we hem nog willen missen en we begrijpen jou/jullie verdriet om Valiant verdomd goed. Vanuit deze kant heel veel sterkte de komende tijd want je zult hem overal missen. Dikke kus voor jullie en hou je taai meid.

Hier wat foto's van Valiant die wij hebben gemaakt op één van onze laatste bezoekjes aan jullie als eerbetoon aan deze lieve schat.

De afgelopen weken heb ik het nogal behoorlijk druk gehad en dus ook niet veel tijd om de weblog bij te houden. Dat wil niet zeggen dat er ondertussen geen foto's zijn gemaakt van onze knul he, dus hou je vast want hierna volgen er nogal wat.

Zoals eerder vermeld ga ik, iedere zaterdagochtend om 9 uur stipt, met Fester naar de elementaire gehoorzaamheids training waar zowel Fester als ik erg van genieten. Hij weet het al precies wanneer we gaan want op die ochtend krijgt hij, voor de training, maar een klein handje eten omdat trainen met een volle maag niet zo bevorderlijk is voor onze knul. Bovendien luistert hij dan ook beter omdat ik, uiteraard, voldoende lekkers bij me heb om onze knul mee te lijmen. Ik wil mezelf graag voorhouden dat hij erg zijn best doet voor mij maar als ik heel eerlijk ben doet hij het voor het lekkers wat ik bij me heb. Met een stukje worst of kaas in mijn hand is hij het voorbeeld zelve. Keurig volgt hij me dan en houdt mijn hand constant in de gaten. Donders goed weet hij dat als hij het goed doet dat er steevast een beloning gaat volgen, dus ben ik de grote snoeptrommel waar of en toe iets uit komt. In eerste instantie heb ik het geprobeerd met hondekluifjes maar die kent meneer te goed en vind hij niet interessant genoeg. Dus alles haal ik uit de kast om de volle aandacht op te eisen van onze prins. Zo gooi ik stukjes worst, kaas en zelfs kaantjes (kleine stukjes uitgebakken spek) in zijn mik iedere keer als hij iets goed doet en ohhhhhhhhhh wat houdt hij veel van mij nu We hebben nu zo'n 7 lessen gehad en langzaam komt er orde in de groep met voornamelijk puppies van zo'n maand of 8. Verbazend wekkend snel weten de honden wanneer ze op het veld zijn en moeten luisteren en wanneer ze vrij zijn en lekker met elkaar kunnen ravotten. Ook zie je dat we als groep goed vooruit gaan en dat de honden elkaar goed kunnen passeren zonder naar elkaar toe te willen. En dat alles voor de stukjes kaas en worst dus he. Op het veld gaat het best goed alleen daarbuiten wil Fester spelen met alles wat los loopt. Keurig volgt hij me totdat hij op ongeveer een meter afstand is van de passerende hond en dan is er geen houden meer aan. Hij zal en moet naar die hond dan. Aangezien hij toch al een aardig sterk knoestje begint te worden lukt het hem vaak nog ook en dan sta ik daar he, met mijn 7 trainingen achter de rug, eigenlijk best voor joker

Afijn zover de elementaire gehoorzaamheids training want dat is natuurlijk niet het enige wat we doen met Fester. Regelmatig gaan wel lekker ergens een stuk lopen en, als er geen honden in de buurt zijn, mag hij dan lekker los. Heerlijk vind hij dat maar hij weet ook donder goed dat hij dan los loopt en zodra er een hond in zijn gezichtsveld komt ziet hij ons niet meer zo staan vandaar alleen los als er geen andere honden in de buurt zijn. Van de afgelopen wandeling hebben we nog wat foto's gemaakt en ze zijn weer leuk.

 Tot zover de bos-foto's.

Thuis vind ik dat Fester ook moet leren meehelpen. Hij mag ook wel eens wat doen voor de kost dan alleen maar in de weg lopen of liggen dus had ik bedacht dat hij de planten wel eens water kon geven. Voorlopig snapt hij het nog niet zo heel goed want iedereen krijgt water behalve de planten. Zouden ze daar ook een cursus voor hebben??

Ok Fester, geef jij de planten maar eens water..........    Wie ikke, zie je hem denken.......

Na al het harde werken van de cursus, het bos en de planten water geven wordt zo'n klein hondje natuurlijk hondsmoe he dus slapen hoort er ook bij. En HOE...................

Hier de foto's van Fester, Flavie en Fila bij elkaar. Echt leuk om die twee zusjes en broertje samen te zien.

Hier is Flavie nog een keer

En hier Fila

en hier natuurlijk onze prins Fester

Het is toch geweldig leuk om dit stel zo samen te zien he dus alle andere eigenaars, schroom niet en reageer alstublieft zodat ik hier alle broertjes en zusjes bij elkaar kan zetten op de weblog.

Mijn e-mail adres: mwagtmans@casema.nl 

Alvast bedankt

Ik ben zo ontzettend blij en vind het zo geweldig leuk dat ik een reaktie heb gekregen van de eigenaar van Fester's zusje Fila. De eigenaar van Fila is franstalig en volgt Fester's weblog altijd alleen kan ze het jammer genoeg niet lezen. Daarom vind ik het zo ontzettend leuk dat ik toch een reaktie van hun heb gekregen. Fila is al echt een flinke meid zeg waar ze ook al shows mee lopen. Afijn kijk zelf maar wat een prachtig mooie teef ze al is

Fila 3 maanden oud

Ze ligt net zo graag op haar rug als Fester doet. Leuk om te zien

En hier zoals Fila nu is

Zaterdag 14 april was het zover. Fester en ik hadden onze eerste schooldag en we gaan voor het examen Elementaire Gehoorzaamheid 1. Daar aangekomen hoorde we dat we in een groep van 12 honden met baasjes zitten wat erg veel is. 11 puppy's waren er van zo'n maand of 6/7 en 1 volwassen hond van 5 jaar. De hondjes moeten voor EG1 al wel wat commando's kennen om aan deze cursus mee te doen en de meeste hadden dan ook al de puppy cursus gedaan. Wij niet maar omdat wij met onze vorige honden ook altijd EG1 hebben gedaan wisten we natuurlijk wel al een en ander dus konden we gewoon mee doen met de nieuwe groep. De meeste cursisten waren er al wel een kwartier voor aanvang van de les zodat de honden lekker konden spelen voordat het serieuze werk ging beginnen en de baasjes een bak koffie konden drinken. Daarna dus met zijn allen naar het veld en wat een chaos zeg in het begin Niet één hondje had zin om netjes je gaan zitten want ze waren te druk met elkaar dus er moest streng opgetreden gaan worden. Afijn 5 minuten later stond iedereen op een rij naast elkaar met hun hondjes zittend naast hun. Alle oefeningen voor het examen zijn doorgenomen die les zodat we weten wat de bedoeling is voor het examen. Natuurlijk liep het niet allemaal vlekkeloos en snapt onze knul nog niet zo goed dat hij niet altijd in het gras mag rollen maar daar wordt hard aan gewerkt. Gelijk de eerste dag al 28 graden die dag dus we hebben gezweet hoor Fester en ik maar nu, na 2 lessen mag het resultaat er al best zijn. Het volgen ging erg goed en ook de oefening zit, blijf, hier ging fantastisch (bij deze oefeningen moet de hond gaan zitten, blijven wachten terwijl ik 5 meter weg loop en mag pas komen op mijn commando hier).

Hier wat foto's van het volgen. Ze zijn niet van dichtbij kunnen nemen omdat de honden dan afgeleidt worden natuurlijk maar je kunt wel zien wat de bedoeling is

en hier de zit-blijf-hier oefening

En natuurlijk een aai over zijn bol na het goede resultaat

Deze foto's zijn genomen in oma's tuin. Zoals jullie weten gaat Fester altijd mee koffie drinken bij oma en hij voelt zich daar helemaal thuis. Niet alleen vanwege de koffie-bezoekjes maar ook omdat Fester altijd 2 dagen in de week bij oma en Jan verblijft omdat ik dan buiten de deur werk en wij onze knul niet graag de hele dag alleen willen laten. Voor oma en Jan is het altijd een klein feestje en die maken de hele dag vrij voor dit bezoek. Zo worden de honden van mijn schoonzus opgehaald (een basset en een petit griffon vendeen) en wordt alles in de auto gestouwt om naar het bos te gaan. Tijdens de bos bezoekjes wordt er steevast koffie gedronken bij de boswachter die ook weer helemaal gek is van honden en waar ze vers water krijgen en een koekje. Niet echt een slecht verblijf mag ik wel zeggen he dus je begrijpt dat Fester altijd erg graag naar oma en Jan gaat en zich daar helemaal thuis voelt.

Soms voordat we bij oma koffie gaan drinken lopen we vaak een rondje ergens. Dit keer langs het kanaal en dat leverde deze foto's op.

Wat was Fester voorzichtig met deze kleine chihuahua genaamd Macho van maar 10 weken oud

Moe maar voldaan even lekker uitrusten met de baas

Afgelopen zondag lekker naar het Cadettenkamp geweest. Het Cadettenlkamp is een open zandvlakte waar honden lekker vrij los mogen lopen (helaas mag dit op steeds minder plaatsen in Nederland) en dat is altijd weer een feestje voor onze Fester. Zandhappen, rennen, springen en met andere honden spelen is nu eenmaal het liefste wat onze knul doet en hij genoot dan weer zichtbaar (wij natuurlijk net zo veel als hij want ook voor ons is het een genot om te zien )

Even netjes poseren voor de foto

En terug naar huis met weemoed kijken naar het bos waar je net zo lekker hebt gespeeld

Na veel regen en kou nu eindelijk weer eens een mooie dag, dus erop uit om eens lekker wat te rennen en te dollen met ons hondje. Natuurlijk lopen we iedere dag wel een fikse ronde maar als het weer lekker zonnig is loopt het toch een stuk fijner en onze Fester denk er ook zo over. Echt gek op regen is hij niet dus als we dan gaan lopen dan wil hij eigenlijk het liefst gewoon niet. Maar zoals meestal met kleine hondjes heeft ook dit kleine hondje nog niet zo heel erg veel in te brengen dus stapt hij, enigzins verbolgen over het feit dat hij moet, toch maar mee. Op mooie zonnige dagen daarentegen wil hij eigenlijk niet meer mee naar huis en vermaakt hij zich prima buiten waar hij meestal wel een maatje tegen komt om eens even lekker mee te ravotten. Deze zondag lekker naar de weilanden geweest zodat hij eens lekker los kan rond dollen. Heerlijk vindt hij dat en toen we onderweg ook nog een leeg flesje vonden kon zijn dag niet meer stuk. Helemaal gek is hij op lege flesjes en achter in de tuin liggen er dan ook verschillende waar hij zich echt lekker mee kan vermaken.

 Een heel kleine probleempje is wel dat, als ons knulletje zo lekker aan het spelen is met zijn flesje, hij eigenlijk geen zin meer heeft om te luisteren dus moest hij even vermanend toegesproken worden waarna het weer een stuk beter ging

Een klein beetje gepiekeerd is hij wel en hij begint al een echte bullmastiff te worden als hij zo zit he

Tot mijn grote vreugde kreeg ik een e-mail van de eigenaar van Festers zusje Flavie. Erg leuk vind ik dit en ik zou dan ook aan alle eigenaren van de pups van het nest van Fester willen vragen of ze mij wat foto's van hun pup willen toezenden per e-mail. Het lijkt me leuk om al de broertjes en zusjes op deze weblog te plaatsen en zo te kijken of ze een beetje op elkaar lijken qua uiterlijk maar ook qua gedrag. Van het baasje van Flavie hoorde ik dat ze net zo'n grote deugniet is als ons knulletje maar als je de foto's ziet dan spreekt het wel boekdelen Christine (de fokster) vertelde me dat zo'n beetje alle eigenaren deze weblog volgen maar dat niet ieder baasje de Nederlandse taal beheerst vandaar dat ik een poging waag deze oproep ook in het engels te plaatsen.

To all de owners from the puppy's of Festers nest.

From the owner of Festers sister Flavie i have got an e-mail with some pictures of Flavie. I will ask you friendly if you will be so kind to send me an e-mail with some pictures from your puppy so i can put the photo's on this weblog an so we can see if the puppy's are look a likes also in character. My e-mail adress is mwagtmans@casema.nl

Hier volgen natuurlijk de foto's van Flavie alvast

Het carnaval is weer losgebarsten in het zuiden van het land en zoals gebruikelijk met carnaval is er ook bij ons in het dorp vandaag een optocht. Dus de kielen aan en met onze knul dit spectakel gaan aanschouwen. We waren een beetje bang dat hij wat angstig zou zijn maar het tegenovergestelde gelukkig. Al die mensen die er gek uitzien en de wagens met hun kabaal deed hem niet zoveel. Sterker nog, hij vond het wel gezellig met al die mensen. Hier en daar een aai over zijn bol (het is dan ook een echte charmeur), achter de slierten serpetine aanrennen en confettie happen en zijn dag kan niet meer stuk. Sommige wagens die wel heel erg veel kabaal produceren vond hij wat minder leuk maar voor de rest een prima optocht met een hondje dat zich keurig gedragen heeft.